Het racisme debat moet volwassen worden

http://www.flickr.com/photos/paulmoons/2171545218/Inmiddels heb ik op mijn blog een groot aantal stukken geplaatst over maatschappelijke vraagstukken die mij interesseren. Tijdens het schrijven probeer ik zo veel mogelijk feiten en literatuur in te zetten, zonder dat mijn perceptie op het vraagstuk verloren gaat. In mijn laatste stuk heb ik besloten om het een keer anders aan te pakken en besloot te schrijven over een persoonlijk aanvaring met een man die zich in mijn bijzijn racistisch had geuit.

Wat voor mij geen punt van discussie was, riep voor lezers allerlei vragen op. Zowel tijdens Facebook discussies als in de reacties op mijn blog bleek gauw dat het voor velen verwarrend was waarom ik nou zo reageerde op een man die mijn zoon vies aankeek. De reacties varieerden van “ben jij die gestoorde slet die…” en “je bent zelf gefrustreerd en loopt met een plaat voor je kop” tot “hier kan ik niks mee, want wat is er nou precies gebeurd?”

Wat ik jammer vond, en ik verweet in de eerste instantie mijzelf, is dat de discussies zich voornamelijk richtten op wat er feitelijk was gebeurd. Door het te schrijven als een open brief heb ik een bijdrage willen leveren aan het debat over alledaags racisme in Nederland. In plaats daarvan werd ik gewezen op mijn onbekwaamheid tot herkenning van racisme onder het mom van perceptie-afhankelijke-toevalligheden.

Het is niet van belang om in details neer te zetten wat er gebeurde. Ik woon inmiddels 18 jaar in Nederland en kan vertellen dat ik op alle lagen van de samenleving racisme heb gekend. Op de Erasmus Universiteit werd dat ik continu gecheckt of ik wel echt een medewerker was van de universiteit wanneer ik koffie wilde halen. Bij Jaarbeurs in Utrecht vertelde mijn leidinggevende dat ik in tegenstelling tot mijn witte collega’s geen pauzes mocht houden omdat ik een buitenlander was. In Ede was het dagelijkse kost dat SGP-groupies mij verbaal naar mijn land terugstuurden. In de klas van mijn zoon werd Sinterklaas als voorbeeld gebruikt door een wit jongetje waarom hij de baas was over zijn zwarte klasgenoot.

Racisme is glashelder. Niet alleen in de uitspraken van Wilders, maar ook SCP rapporten over de arbeidsmarkt, het onderwijs en de gezondheidszorg wijst ons jaarlijks dat racisme in Nederland geen beweringen zijn van een gefrustreerde slet die een plaat voor haar kop heeft. Constant ondergraven hoe mensen racisme herkennen en terugzien om hen heen geeft enkel aan dat het debat nog in de kinderschoenen staat. We moeten het racisme-debat niet zien als een luxe-probleem maar als het broodnodige puberen van een land dat nu volwassen moet worden in haar omgang met etnische diversiteit.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s