Bob van Laerhoven – MAG IK KLAARKOMEN?

Dit boek verteld het cliché vlucht-verhaal van een jongen uit een achterstandswijk: gepest in zijn jeugd, kiest voor een gangsterleven, komt “per ongeluk” terecht in het pornowereldje en wordt rijk. De reden dat ik dit verhaal heb uitgekozen is, omdat dit verhaal mijn punt bewijst over hoe het streven naar een gangsterleven, de straatcultuur in achterstandswijken de mensen beïnvloedt. Deze cultuur, bestaande uit oneindig veel vrouwen, geld, roem, criminaliteit, maar bovenal een zucht naar een zogenaamde godfather-status, is mijn inziens een van de redenen waarom jongeren in achterstandswijken niets zien in het volgen van een opleiding voor een betere levensstandaard. Het is betreurend dat jongeren uit achterstandswijken liever dromen van een dergelijke uitweg, terwijl de kans dat het lukt net zo groot is als het winnen van de loterij. Wanneer ik een groepje “hang-jongeren” vraag waarom ze heilig geloven in zo’n leventje, krijg ik antwoorden als: “Ook al heb ik een diploma, ik word toch nooit ergens aangenomen. De overheid discrimineert. Door racisme kan ik geen baan vinden. Daarnaast, waarom zou ik een maand werken terwijl ik dat in één dag kan verdienen met hosselen? Het maakt niet uit wat ik doe, ik word toch gezien als crimineel, dus kan het maar beter nakomen.”

Zelf heb ik alle risicofactoren in mijn achtergrond om deel uit te maken van de hierboven beschreven vicieuze cirkel. Ook ik ben meerdere malen slachtoffer geweest van discriminatie en ook ik voel dat ik minder kansen op de arbeidsmarkt heb dan een gemiddelde Nederlander. Desondanks blijft het een feit dat ik in Nederland, ondanks alle ongemakken, meer heb kunnen bereiken dan dat mijn land van herkomst mij zou toelaten. Geen enkel smoes of reden kan dit neutraliseren. Daarnaast is het mijn inziens een kwestie van gebrekkige opvoeding. Ouders moeten ophouden met het overlaten van de opvoeding aan de overheid en zelf de verantwoordelijkheid in eigen handen nemen en vaker stilstaan in de toekomst van hun kinderen. Ik weet dat vele ouders niet het niveau en de mogelijkheid hebben om hun kinderen bij te staan met hun huiswerk. Maar een paar uur per dag aandacht aan het leven van je kind of het bijwonen van ouderavonden lijkt ook teveel gevraagd. Feit is dat men liever die tijd besteed aan het kijken van zinloze reality-tv dan dat ze hun kind aandacht geven. Hierdoor worden de kinderen overgeleverd aan de straatnormen. Ingewikkeld is deze niet, want de universele levensregel in dat soort milieus is datgene wat ze in realiteit het minst krijgen: “respect”, zoals ook uit het volgende passage uit dit boek blijk:

“Respect. Het is een sleutelwoord. Respect voor zichzelf. Respect voor zijn familie. Respect voor zijn acteurs en actrices. Alleen Black Magic mag hen uitfoeteren en uitvloeken als de dingen niet lukken zoals hij ze wil. Anderen niet. Magic kent alleen zwart of wit. Zijn onvermogen om te nuanceren maakt hem kwetsbaar maar op sommige momenten ook bigger than life. Hij wordt ervan beticht een imago te cultiveren. Hij heeft geen imago. Hi is de straatjongen die tot pornokoning werd gedoopt. Het oliesel van die doop heeft zijn hart & zijn ballen niet veranderd.”

Kortom, ik waardeer de moeite die de schrijver Bob van Laerhoven heeft genomen om urenlang naar een compleet nutteloze zuurstofverspillende imago als Dennis Black Magic te luisteren. Voor mij is zijn imago niet meer dan een product van een goedkoop straatcultuur. Wat ik als criminoloog wel interessant vond was de persoon achter dit imago, want bijna alle criminologische basistheorieën zijn toe te passen in zijn levensverhaal. Ik waardeer ook het feit dat Dennis Burkas zijn privé leven blootstelt om te laten zien dat zijn beroemde leventje niet zo rooskleurig is als het lijkt. Al voegt dit verhaal intellectueel niets toe, het blijft een interessant verhaal, zeker voor criminologen.

Voor informatie over de schrijver kan ik net zo goed doorverwijzen naar zijn persoonlijke site http://www.bobvanlaerhoven.be/Bob_Van_Laerhoven/Biografie.html. Dit is de eerste keer dat ik een boek van Bob van Laerhoven lees, maar op de site heb ik een aantal andere interessante titels voorbij zien komen.